Nowele i opowiadania.

Maria Leszczyńska-Mittelstaedt, ur. 1.7.1895 r. w Ruszczy w pow. opatowskim, większą część życia spędziła w Wojniczu w Tarnowskiem. Po śmierci ojca, razem z matką i trojgiem rodzeństwa przeniosła się do Lisewa w Ziemi Konińskiej, olbrzymiego majątku, który wkrótce odziedziczyła. W 1915 r. wyszła za mąż za Zygmunta Mittelstaedta, z którym miała syna Karola. Młoda mężatka, poza administracją majątkiem, który zdołała wyprowadzić z długów, zajęła się pracą społeczną na wsi i samokształceniem, by w wieku 28 lat podjąć na Uniwersyteie Warszawskim przerwane przez I wojnę światową studia. W 1927 r. uzyskała tytuł magistra polonistyki na Uniwersytecie Poznańskim. W tym też roku wyszła jej pierwsza powieść Tańczące siostry, a przez następnych 12 lat ukazały dalsze cztery: Wielkie nie-potrzebne (1929), Trzy panny służebne (1930), Frateco (1935) i Bratowa z kabaretu (1937) oraz szereg drobnych tekstów: wierszy, nowel, wrażeń z podróży i recenzji książkowych.

W 1939 r. Maria Leszczyńska-Mittelstaedt została wywieziona przez Niemców z Lisewa. Osiedliła się w Wojniczu, w którym pozostała do końca życia pracując jako nauczycielka polskiego, angielskiego i historii w szkołach średnich.

Zmarła 18.4.1974 r., pochowana na cmentarzu parafialnym w Skulsku w pobliżu Lisewa.